Më 25 qershor 2026, pranë Universitetit Papnor Gregoriana në Romë, dy meshtarë të Dioqezës sonë, Don Meriton Dedaj dhe Don Daniell Markprekaj, përfunduan me sukses studimet e tyre, duke shënuar një moment të rëndësishëm për formimin akademik, kishtar dhe kulturor të klerit dioqezan.
Don Meriton Dedaj u diplomua po ashtu në Universitetin Papnor Gregoriana, në Fakultetin e Historisë dhe të Pasurive Kulturore të Kishës, në veçanti në Departamentin e Pasurive Kulturore të Kishës. Tema e tij kërkimore trajtoi rolin e të krishterëve të Ilirisë në Romë dhe kontributin e tyre në historinë, kulturën dhe trashëgiminë e Kishës. Në mënyrë të veçantë, punimi u përqendrua në figurën e Papa Gjonit IV, me prejardhje dalmate, në figurën e Pjetrit të Ilirisë, ndërtues i Bazilikës së Shën Sabinës në Romë, si dhe në praninë dhe rëndësinë e Shën Jeronimit në jetën kulturore dhe kishtare të Romës.
Don Daniell Markprekaj u diplomua në Fakultetin e Historisë dhe të Pasurive Kulturore të Kishës, në Departamentin e Historisë së Kishës. Tema e tij e diplomimit trajtoi pontifikatin e Papa Kalistit III dhe marrëdhëniet e tij me Gjergj Kastriotin Skënderbeun. Në këtë punim u vu në pah rëndësia historike e marrëdhënieve të Gjergj Kastriotit me Selinë e Shenjtë, të cilat dëshmohen nga korrespondenca diplomatike dhe nga mbështetja e papëve të kohës ndaj qëndresës së tij. Kjo temë sjell një kontribut të çmuar në ndriçimin e lidhjeve historike ndërmjet popullit shqiptar, figurës së Skënderbeut dhe Kishës Katolike.
Diplomimi i dy meshtarëve tanë është një gëzim për Dioqezën Prizren - Prishtinë dhe një dëshmi e rëndësisë që Kisha i kushton formimit të thelluar akademik, ruajtjes së kujtesës historike dhe studimit të trashëgimisë së krishterë. Përmes këtyre studimeve, historia e Kishës, lidhjet e saj me popullin shqiptar dhe kontributi i të krishterëve ilirë në Romë marrin një vëmendje të re dhe bëhen pjesë e një reflektimi më të gjerë shkencor e kishtar.
Dioqeza jonë i uron përzemërsisht Don Meriton Dedajt dhe Don Daniell Markprekajt për këtë arritje akademike dhe kishtare, duke u dëshiruar shërbim të frytshëm në të mirë të Kishës, të popullit të Zotit dhe të trashëgimisë sonë shpirtërore e kulturore.